ŞİİRLER  
SES
GÜNLERCE NE GÖRDÜM, NE DE BİR KİMSEYE SORDUM;
"YÂRAB! HELE KALB AĞRILARIM DURDU." DİYORDUM.
HİS VAR MI BU ÂLEMDE NEKAAHET GİBİ TATLI?
GÖNLÜM BU SEVİNCİN HELECÂNİYLE KANATLI
BİR TAZE BAHAR ÂLEMİ SEYRETTİ FELEKTE.
MEVSİM MÜTEHAYYİL, VAKİT AKŞAMDI BEBEK'TE;
AKŞAM... LEKESİZ, SAF, İYİ BİR YÜZ GİBİ AKŞAM...
TÂ KARŞI BAYIRLARDA TUTUŞMUŞ İKİ ÜÇ CAM,
SÂKİN KOYU, ŞEN CEPHELİ KASRİYLE KÜÇÜKSU,

 

ARDINDA VATAN SEMTİNİN ORMANLARI KUYTU;
BİR NEŞ'ELİ HENGÂMEDE ÇEPÇEVRE YAMAÇLAR
HEP AYNI TAHASSÜSLE MEYİLLENMİŞ AĞAÇLAR;
DALGIN DUYUYOR RÜZGÂRIN ÂHENGİNİ DAL DAL,
BAKTIM SÜZÜLÜP GEÇTİ AÇIKTAN İKİ SANDAL;
BİR LAHZADA BİR PANCUR AÇILMIŞ GİBİ YAZDAN
BİR BESTENİN ENGİN SESİ YÜKSELDİ BOĞAZDAN.
COŞMUŞ GENE BİR AŞKIN UZAK HÂTIRASIYLE,
AKSETTİ UYANMIŞ TEPELERDEN SIRASIYLE,
DAĞ DAĞ O GÜZEL SES BÜTÜN ETRAFI GEZİNDİ:
GÖRMÜŞ VE GEÇİRMİŞ DENİZİN KALBİNE SİNDİ.

 

 

AN BİR ÜZÜNTÜYLE BU RÜ'YÂDAN UYANDIM
TEKRAR O ALEV GÖMLEĞİ GİYMİŞ GİBİ YANDIM.
HER YERDEN O, HEM AYNI BAKIŞ, AYNI EMELDE,
BİR KANLI GÜL AĞZINDA VE MEY KÂSESİ ELDE;
HER YERDEN O, HEM AYNI GÜZELLİKLE, GÖRÜNDÜ,
SANDIM BU BİTEN GÜN BENİ RÂMETTİĞİ GÜNDÜ.

 

YAHYA KEMAL 

 
Geri