ŞİİRLER  
ÂTİYİ KARANLIK GÖREREK AZMİ BIRAKMAK

ÂTİYİ KARANLIK GÖREREK AZMİ BIRAKMAK...
ALÇAK BİR ÖLÜM VARSA, EMÎNİM, BUDUR ANCAK.
DÜNYÂDA İNANMAM, HANİ GÖRSEM DE GÖZÜMLE.
İMÂNI OLAN KİMSE GEBERMEZ BU ÖLÜMLE:
EY DİPDİRİ MEYYİT, "İKİ EL BİR BAŞ İÇİNDİR."
DAVRANSANA... ELLER DE SENİN, BAŞ DA SENİNDİR!
HİS YOK, HAREKET YOK, ACI YOK... LEŞ Mİ KESİLDİN?
HAYRET VERİYORSUN BANA... SEN BÖYLE DEĞİLDİN.
KURTULMAYA AZMİN NEYE BİLMEM Kİ SÜREKSİZ?
KENDİN Mİ SENİN, YOKSA ÜMÎDİN Mİ YÜREKSİZ?
ÂTİYİ KARANLIK GÖRÜVERMEKLE APIŞTIN?
ESBÂBI ELİNDEN ATARAK YE'SE YAPIŞTIN!
KARŞINDA ZİYÂ YOKSA, SAĞINDAN, YA SOLUNDAN
TEK BİR IŞIK OLSUN BULUVER... KALMA YOLUNDAN.
ÂLEMDE ZİYÂ KALMASA, HALK ETMELİSİN, HALK!
EY ELLERİ BÖĞRÜNDE YATAN, ŞAŞKIN ADAM, KALK!
HERKES GİBİ DÜNYÂDA HENÜZ HAKK-İ HAYÂTIN
VARKEN, HANİ HERKES GİBİ AZMİNDE SEBÂTIN?
YE'S ÖYLE BATAKTIR Kİ; DÜŞERSEN BOĞULURSUN.
ÜMÎDE SARIL SIMSIKI, SEYRET NE OLURSUN!
AZMİYLE, ÜMİDİYLE YAŞAR HEP YAŞAYANLAR;
ME'YÛS OLANIN RÛHUNU, VİCDÂNINI BAĞLAR
LÂNETLEME BİR UKDE-İ HÂTIR Kİ: ÇÖZÜLMEZ...
EN KORKULU CÂNİ GİBİ YE'SİN YÜZÜ GÜLMEZ!
MÂDÂM Kİ ALÇAKLIĞI BİR, YE'S İLE SİRKİN;
MÂDÂM Kİ ONDAN DAHA MEL'UN DAHA ÇİRKİN
BİR SEYYİE YOKTUR SANA; EY UNSUR- ÎMAN,
NEVMİD OLARAK RAHMET-İ MEV'ÛD-U HUDÂ'DAN,
HÜSRÂNA RIZA VERME... ÇALIŞ... AZMİ BIRAKMA;
KENDİN YANACAKSAN BİLE, EVLÂDINI YAKMA!

 

EVLER TÜNEK OLMUŞ, ÖTÜYOR BİR SÜRÜ BAYKUŞ...
SESLER DE: "VATAN TEHLİKEDEYMİŞ... BATIYORMUŞ!"
LÂKİN, HANİ, MİLYONLARI ÖRTEN ŞU YIĞINDAN,
TEK KOL DA DEMİYOR BİR TARAFINDAN!
SÂHİPSİZ OLAN MEMLEKETİN BATMASI HAKTIR;
SEN SÂHİP OLURSAN BU VATAN BATMAYACAKTIR.
FERYÂDI BIRAK, KENDİNE GEL, ÇÜNKÜ ZAMAN DAR...
UĞRAŞ Kİ: TELÂFİ EDECEK BUNCA ZARAR VAR.
FERYÂD İLE KURTULMASI ME'MÛL İSE HAYKIR!
YOK, YOK! HELE AZMİNDEKİ ZİNCİRLERİ BİR KIR!
'İŞ BİTTİ... SEBÂTIN SONU YOKTUR!' DEME, YILMA.
EY MİLLET-İ MERHÛME, SAKIN YE'SE KAPILMA.

 

14.03.1913

 

MEHMET AKİF ERSOY   

 

 
Geri