ŞİİRLER  
BÜLBÜL
BÜTÜN DÜNYAYA KÜSKÜNDÜM, DÜN AKŞAM PEK BUNALMIŞTIM:
NİHAYET BİR ZAMAN KIRLARDA GEZMİŞ, KÖYDE KALMIŞTIM.

 

ŞEHİRDEN ÇIKMAK İSTERKEN SULAR ZATEN KARARMIŞTI;
PEK ISSIZ BİR KARANLIK SONRADAN VADİYİ SARMIŞTI.

 

IŞIK YOK, YOLCU YOK, SES YOK, BÜTÜN HİLKAT KESİLMİŞ LÂL...
BU İSTİĞRAKI TEK BİR NEFHA OLSUN ETMİYOR İHLÂL.

 

MUHİTİN HALİ "İNSANİYET"İN TİMSALİDİR SANDIM;
DÖNÜP MAZİYE TIRMANDIM, NE HİCRANLAR, NELER ANDIM!

 

TAŞARKEN HAŞROLUP BEYNİMDEN ARTIK BİN MÜSELSEL YÂD,
ZALÂMIN SİNESİNDEN FIŞKIRAN MEMDÛD BİR FERYAD.

 

O MÜSTAĞRAK, O DURGUN VECDİ NÂGÂH ÖYLE COŞTURDU:
Kİ VADİDEN BÜTÜN, YER YER, ENİNLER ÇAĞLAYIP DURDU.

 

NE MUHRİK NAĞMELER, YA RAB, NE MEVCAMEVC DEMLERDİ:
AĞAÇLAR, TAŞLAR ÜRPERMİŞTİ, GÜYA SUR-I MAHŞERDİ!

 

-EŞİN VAR ÂŞİYANIN VAR, BAHARIN VAR Kİ BEKLERDİN.
KIYAMETLER KOPARMAK NEYDİ EY BÜLBÜL, NEDİR DERDİN?

 

O ZÜMRÜT TAHTA KONDUN, BİR SEMAVİ SALTANAT KURDUN,
CİHANIN YURDU HEP ÇİĞNENSE, ÇİĞNENMEZ SENİN YURDUN!

 

BUGÜN BİR YEMYEŞİL VÂDİ, YARIN BİR KIPKIZIL GÜLŞEN,
GEZERSİN HÂNUMÂNIN ŞEN, İÇİN ŞEN, KÂİNATIN ŞEN!

 

HAZANSIZ BİR ZEMİN İSTERSE, ŞAYET RUH-I SERBÂZIN,
UFUKLAR, BU'D-İ MUTLAKLAR BÜTÜN MAHKÛM-I PERVÂZIN.

 

DEĞİL BİR KAYDA, SIĞMAZSIN KANATLANDIN MI EB'ADA
HAYATIN EN MUHAYYEL GAYEDİR ÂHRARA DÜNYADA.

 

NEDEN ÖYLEYSE MATEMLERLE EYYÂMIN PERİŞANDIR,
NİÇİN BİR KATRECİK GÖĞSÜNDE BİR UMMAN HURUŞANDIR?

 

HAYIR MATEM SENİN HAKKIN DEĞİL, MATEM BENİM HAKKIM;
ASIRLAR VAR Kİ AYDINLIK NEDİR HİÇ BİLMEZ AFAKIM.

 

TESELLİDEN NASİBİM YOK, HAZAN AĞLAR BAHARIMDA
BUGÜN BİR HANUMANSIZ SERSERİYİM ÖZ DİYARIMDA.

 

NE HÜSRANDIR Kİ: ŞARK'IN BEN VEFÂSIZ, KANSIZ EVLÂDI,
SERAPA GARBA ÇİĞNETTİM DE ÇIKTIM HÂK-İ ECDÂDI!

 

HAYALİMDEN GEÇERKEN ŞİMDİ, FİKRİM HERC Ü MERC OLDU,
SALAHADDİN-İ EYYUBİ'LERİN, FATİH'LERİN YURDU.

 

NE ZİLLETTİR Kİ: NÂKÛS İNLESİN BEYNİNDE OSMAN'IN;
EZAN SUSSUN, FEZÂLARDAN SİLİNSİN YÂDI MEVLÂ'NIN!

 

NE HİCRANDIR Kİ: EN ŞEVKETLİ BİR MÂZİ SERÂP OLSUN;
O KUDRETLER, O SATVETLER HARÂB OLSUN, TÜRÂB OLSUN!

 

ÇÖKÜK BİR KUBBE KALSIN MA'BEDİNDEN YILDIRIM HÂN'IN;
ŞENÂATLERLE ÇİĞNENSİN MUAZZAM KABRİ ORHAN'IN!

 

NE HEYBETTİR Kİ: VAHDET-GÂHI DÎNİN DEVRİLİP, TAŞ TAŞ,
SÜRÜNSÜN ŞİMDİ MİLYONLARCA ME'VÂSIZ KALAN DİNDAŞ!

 

YIKILMIŞ HÂNMÂNLAR YERDE İŞKENCEYLE KIVRANSIN;
SERİLMİŞ GÖVDELER, BİNLERCE, YÜZ BİNLERCE DOĞRANSIN!

 

DOLAŞSIN, SONRA, İSLÂM'IN HAREM-GÂHINDA NÂ-MAHREM...
BENİM HAKKIM, SUS EY BÜLBÜL, SENİN HAKKIN DEĞİL MÂTEM!

 

MEHMET AKİF ERSOY

 

 
Geri