ŞİİRLER  
CANIM İSTANBUL
RUHUMU ERİTİP DE KALIPTA DONDURMUŞLAR;
ONU İSTANBUL DİYE TOPRAĞA KONDURMUŞLAR.
İÇİMDE TÜTEN BİRŞEY; HAVA, RENK, EDA, İKLİM;
O BENİM, ZAMAN, MEKAN AŞIP GEÇMİŞ SEVGİLİM.
ÇİÇEĞİ ALTIN YALDIZ, SUYU TELLİ PULLUDUR;
AY VE GÜNEŞ EZELDEN İKİ İSTANBULLUDUR.
DENİZLE TOPRAK, YALNIZ ONDA ERMİŞ VİSALE,
VE KAVUŞMUŞ RÜYALAR, ONDA, ONDA MİSALE.

 

İSTANBUL BENİM CANIM;
VATANİM DA VATANİM...
İSTANBUL,
İSTANBUL...

 

TARİHİN GÖZLERİ VAR, SURLARDA DELİK;
SERVİ, ENDAMLI SERVİ, AHİRETE PERDELİK...
BULUTTA SAHA KALKMIŞ FATİH'TEN KALMA KİR AT;
PIRLANTADAN KUBBELER, BELKİ BİR MİLYAR KIRAT...
ŞAHADET PARMAĞIDIR GÖĞE DOĞRU MİNARE;
HER NAKISTA O MANA: ÖLECEĞİZ NE ÇARE?
HAYATTAN CANLI OLUM, GÜNAHTAN BASKIN RAHMET;
BEYOĞLU TEPİNİRKEN AĞLAR KARACA AHMET...

 

O MANAYI BUL DA BUL!
İLLE İSTANBUL’DA BUL!
İSTANBUL,
İSTANBUL...

 

BOĞAZ GÜMÜŞ BİR MANGAL, KAYNATIR SERİNLİĞİ;
ÇAMLICA'DA, YERDEDİR GÖKLERİN DERİNLİĞİ.
OYNAK SULAR YALININ ALT KATINA MİSAFİR;
YENİ DÜNYADAN MAHZUN, RESİMDE ESKİ SEFİR.
HER AKSAM CAMLARINDA YANGIN ÇIKAN ÜSKÜDAR,
PERİLİ AHŞAP KONAK, KOCA BİR ŞEHİR KADAR...
BİR SES, BİLEMEM TAMBUR GİBİ Mİ, UDA GİBİ Mİ?
CUMBALI ODALARDA İNLETİR KATİBİ Mİ...

 

KADINI KESKİN BIÇAK,
TAZE KAN GİBİ SICAK.
İSTANBUL,
İSTANBUL...

 

YEDİ TEPE ÜSTÜNDE ZAMAN BİR GERGEF İSLER!
YEDİ RENK, YEDİ SESTEN ŞAYİSİZ BELİRİŞLER...
EYÜP OKSUZ, KADIKÖY SÜSLÜ, MODA KURUMLU,
ADADA RÜZGÂR, UCAN ETEKLERDEN SORUMLU.
HER ŞAFAK HİSARLARDA OKLAR ÇIKAR YAYINDAN
HALA ÇIĞLIKLAR GELİR TOPKAPI SARAYINDAN.
ANA GİBİ YAR OLMAZ, İSTANBUL GİBİ DİYAR;
GÜLENİ SÖYLE DURSUN, AĞLAYANI BAHTİYAR...

 

GECESİ SÜMBÜL KOKAN
TÜRKÇE’Sİ BÜLBÜL KOKAN,
İSTANBUL,
İSTANBUL...

 

NECİP FAZIL KISAKÜREK

 
Geri